dinsdag, december 7, 2021
spot_img
HomeFeaturesDe Dance-advocaat: wetswijzigingen met mogelijk grote gevolgen

De Dance-advocaat: wetswijzigingen met mogelijk grote gevolgen

-

Achter de industrie van events, dj’s, labels en releases gaat een wondere, maar niet zo vaak belichte wereld van kleine lettertjes schuil: die van het recht. En Sander Petit alias De Dance-advocaat is daar als geen ander in thuis. Op de laatste maandag van de maand lees je op TIOH zijn column, waarin Sander – zelf ook dj – je meeneemt in zijn werk en wereld. In mijn vorige column besprak ik het een en ander over boekingskantoren. In aflevering 5: hoe de wet het speelveld kan veranderen.

Inkomsten uit auteursrecht en naburig recht

Door het coronavirus en het sluiten van clubs en het annuleren van festivals moesten de makers van muziek – auteurs en uitvoerend kunstenaars – terugvallen op andere inkomsten, zoals inkomsten uit auteursrecht en naburig recht

Structureel zwakkere positie

De inkomsten van de makers van muziek staan al lange tijd onder druk. Meestal trekken de makers aan het kortste eind wat betreft de contracten die zij sluiten over de exploitatie van hun muziek. Dat heeft onder meer te maken met een achterstand in kennis en ervaring met het sluiten van contracten, maar ook door de angst om niet meer aan de bak te komen bij de grote partijen. Daarnaast is het “halen” van je recht bij de rechter vaak een kostbare en tijdrovende aangelegenheid, ook al kun je soms het grootste deel van je kosten terugkrijgen.

CONTRACT

Wetswijzigingen

In 2015 heeft de wetgever geprobeerd de positie van auteurs en uitvoerend artiesten te verbeteren ten opzichte van de exploitanten die hun muziek exploiteren. Op 1 juli 2015 zijn er door middel van de Wet Auteurscontractenrecht namelijk een aantal wijzigingen doorgevoerd in de Auteurswet. Die wijzigingen gelden ook voor de Wet op de Naburige rechten. 

- Advertisement -

Nu zijn er ook vanuit de Europese Unie een aantal wijzigingen doorgevoerd om de positie van auteurs en uitvoerend artiesten verder te verbeteren. Die wijzigingen zijn nu ook weer doorgevoerd in de Nederlandse wet. Hieronder zal ik de belangrijkste wijzigingen kort toelichten en uitleggen wat dit betekent voor de muziekindustrie.

  1. “Billijke” vergoeding. Door de Europese wetgeving wordt het Nederlandse recht op een billijke vergoeding ingevuld door te bepalen dat deze vergoeding “passend” en “evenredig” moet zijn. Waar het dan precies om gaat, zal afhangen van de omstandigheden van het geval. Maar goed; het is dus wettelijk vastgelegd dat makers een billijke vergoeding moeten krijgen als hun muziek wordt geëxploiteerd.
  2. Bestseller-bepaling. Op basis van deze bepaling kan de maker extra geld te claimen als een nummer ineens een grote hit wordt, terwijl hij of zij daar geen evenredig vergoeding voor heeft gehad. De makers kunnen de bepaling ook inroepen tegen derden (zoals distributeurs), die de exploitatierechten van de oorspronkelijke exploitant (zoals het platenlabel) hebben gekregen.
  3. Rechten terug bij onvoldoende exploitatie. Als bijvoorbeeld de muziekuitgever of het platenlabel de muziek niet genoeg exploiteert, dan kunnen de makers hun rechten na een tijdje terugvragen. 
  4. Transparantieplicht. Er is één bepaling die pas op 7 juni 2022 ingaat, maar die nu al wel is aangekondigd. Het gaat om de transparantieplicht. De exploitant moet elk jaar een volledig overzicht verschaffen van de exploitatie, aan de hand waarvan de maker kan controleren of de ontvangen royalty’s en de bijbehorende statements kloppen. De artiest kan ook van een derde partij vragen om een overzicht van de exploitatie, bijvoorbeeld wanneer een label in samenwerking met een derde partij de exploitatie doet. Dit geldt ook weer voor derden die de rechten hebben verkregen, zoals licentienemers en sublicentienemers van het label of de uitgever.
  5. Verbod op onredelijk bezwarende bepalingen. De regels hierover zijn al in 2015 ingevoerd en onlangs niet aangepast door de wijzigingen vanuit Europa naar aanleiding van de zogenaamde “DSM-richtlijn”. Ik noem dit onderdeel toch, omdat een deel van de Garrix-zaak hierover gaat. Het verbod houdt in dat er in de contracten met publishers en label geen onredelijke bepalingen meer mogen staan. Wat dat zijn, zal ook weer afhangen van de omstandigheden van het geval.

De billijke vergoeding en bestseller-bepaling gelden vanaf alle contracten die zijn gesloten vanaf 1 juli 2015 (de datum van invoering van de zogenaamde Wet Auteurscontractenrecht). Het verbod op onredelijke bepalingen in contracten en de mogelijkheden om je rechten terug te krijgen bij onvoldoende exploitatie gelden ook bij contracten door voor 1 juli 2015, net als de transparantieplicht voor exploitanten. 

De Hoge Raad (het hoogste rechtscollege van ons land) doet trouwens binnenkort uitspraak in de zaak van Martin Garrix tegen zijn voormalige managementkantoor en platenlabel, dus grote kans dat mijn volgende column daarover gaat.

MUNTGELD

Conclusie

De makers van muziek krijgen dus meer rechten en de contracten moeten meer in balans worden gebracht. Dat is een goede ontwikkeling, zeker nu is gebleken dat muziekrechten zo’n belangrijke back-up zijn voor muzikanten voor als het even tegenzit met optredens. Reden te meer om die rechten te registreren bij Buma/Stemra en/of Sena en ze goed te beschermen!

Voor publishers en labels zijn er dus aan de andere kant ook belangrijke wijzigingen. Dat is niet per se iets slechts of nadelig. Door het transparanter maken van de exploitatie, zal er minder achterdocht ontstaan en dus minder ontevreden makers. Blije makers maken meer en beter werk. Daar hebben de exploitanten ook baat bij natuurlijk. 

Misschien is het tijdens de coronacrisis des te meer gebleken; we moeten dit samen doen. Dat geldt ook zeker voor de muziekindustrie.

- Advertisement -

Meld je aan voor de nieuwsbrief

en krijg elke week het laatste dancenieuws rechtstreeks in je mailbox!

Je kan je op ieder moment afmelden voor de nieuwsbrief door op de link onderaan de nieuwsbrief te klikken.
We gebruiken Mailchimp als ons e-mailmarketingplatform. Wanneer je op Subscribe drukt ga je er mee akkoord dat je informatie met Mailchimp wordt gedeeld.
Sander Petithttp://www.danceadvocaat.nl
Sander Petit, ook wel bekend als De Dance-advocaat, is gespecialiseerd in intellectueel eigendom, media- en contractenrecht en werkt o.a. voor artiesten, managers en organisatoren. Zelf is Sander ook een enorm muziekliefhebber, en draait als dj regelmatig een plaatje. Voor TIOH schrijft hij een maandelijkse column.

Gerelateerd

Dance-museum Our House is een kippenvel-kwekende speeltuin rond elektronische muziek-cultuur

Met Our House heeft Nederland een uniek dance-museum van internationale allure gekregen. Mark van Bergen en Erwin Herkelman togen...

Trance in december: De tips van Erwin Herkelman

In aanloop naar de nieuwe maand geven onze vaste Huisgidsen je koers richting de betere events, bijzondere releases en andere highlights....