vrijdag, oktober 23, 2020
Home Features My First Gig: Agent Orange (USA)

My First Gig: Agent Orange (USA)

-

Elke dj weet het nog goed: de eerste keer draaien buiten de veiligheid van het eigen slaapkamertje en plots voor een publiek staan – hoe klein of groot dan ook. Wel of geen voorbereiding, en hoe zat het met de zenuwen? Velen zijn met vinyl begonnen, tallozen hebben zich door de jaren heen ook de digitale wereld eigen gemaakt en ‘are still going strong’. Deze week in de serie MY FIRST GIG: de Amerikaan Ara Krikorian a.k.a. techno dj/producer Agent Orange. “In die tijd was het ‘een ding’ om met drie decks te draaien.”

“Mijn vader is van Armeense afkomst en mijn moeder van Roemeense. Toen het communisme de kop opstak, zijn ze naar de Verenigde Staten verhuisd. De meeste Armenen die destijds emigreerden, vertrokken naar het Westen richting Californië. Mijn ouders besloten echter in New York te blijven. Daar ben ik dan ook geboren.”

Armeense muziek

“Zoals veel kinderen maakt ik vroeger mixtapes. Dat deed ik met de Armeense muziek van mijn vader, maar ik gebruikte alleen de snelle nummers. Die energie en die beat wilde ik toen al. Die mixtapes draaiden we vervolgens tijdens roadtrips, als we vier of vijf uur in de auto moesten zitten of onderweg naar een skivakantie.”

Dj-crew

“Toen ik een jaar of twaalf was, in 1988, ging ik tijdens de zomervakantie drie maanden naar mijn tante in Los Angeles. In Californië werden veel feesten in de achtertuin (backyard parties) en poolparty’s gegeven. Ik raakte gefascineerd door een dj-crew die op veel van die feesten aanwezig was. Ze draaiden freestyle latin en hadden een elektro sound. Ze remixten nummers van de radio en zo kreeg je extended versions. Dat concept blew me away!”

Skateboard verkocht

“Terug in New York zocht ik uit hoe dat remixen moest en raakte er al snel compleet verslaafd aan. Ik had mijn broer over de dj-crew verteld en hij bracht me met een paar van zijn vrienden uit New Jersey in contact. Deze gasten draaiden volop op verjaardagsfeesten voor zestienjarigen, de zogenoemde sweet sixteens.”

“Ik wilde dat ook! Hoewel mijn andere passie skateboarden was, koos ik ervoor om een van mijn boards te verkopen en met het geld twee draaitafels te kopen. Dat werden natuurlijk twee goedkope exemplaren. Ik had nog nooit van de pitch gehoord en wist niet dat ik ‘m nodig zou hebben.”

Zo’n verrassing is voor mij het ultieme moment

Vinyl checken

“Helaas woonden die jongens niet in de buurt, dus kon ik niet na school even lekker bij hen gaan draaien. Als ze daarentegen in de stad waren, dook ik meteen hun platentassen in om hun vinyl te checken. Op den duur mocht ik van hen een beetje freewheelen op zo’n sweet sixteen feest.”

Perfect beatmatchen

“Toch ervaar ik als mijn eerste echte officieuze gig de verjaardag van mijn broer. Toen hij achttien of negentien werd, gaf zijn toenmalige vriendin een feestje. Ze vroeg of ik wilde draaien. Ik was door het dolle heen. Tegelijkertijd wilde ik presteren. Ik wilde perfect beatmatchen en op de goede manier aan ‘crowd control’ doen. Daarmee bedoel ik dat ik altijd streef naar weirde versies van samples, waarmee ik het publiek kan verrassen. Dat doe ik tot op de dag van vandaag. Zo’n verrassing is voor mij het ultieme moment.”

Acht tot tachtig

“Rond die tijd was ik nog te jong om uit te gaan. Ik had dus geen benul van underground clubbing. Wat ik wel deed, was naar de nachtuitzendingen van de clubs luisteren. Zo wist ik inmiddels wel dat mensen tijdens zo’n event drinken en in de loop van de avond wat losser worden. Dat gold natuurlijk ook voor die verjaardag van mijn broer. Het was een feest waar mensen van acht tot tachtig rondliepen. Het was dus mijn taak om op het goede moment precies het juiste te draaien.”

Aardige cent

“Na die verjaardag begon het balletje te rollen. Samen met mijn broer draaide ik op talloze verjaardagen en bruiloften. We verdienden er een aardige cent mee, soms wel duizend of vijftienhonderd dollar per gig. Let wel, ik was pas veertien of vijftien. Ik zat nog op de middelbare school! Ook draaide ik wel eens in zogenoemde ‘guido clubs’, denk Jersey Shore.”


Voordat je verder leest…

This Is Our House bestaat 5 jaar. Hopelijk waardeer je onze content. Die is gratis maar niet goedkoop. Journalistiek is vakwerk. De inkomstenbron om die uit te financieren is door de coronacrisis echter flink aangetast. Steun ons daarom, zodat we mooie dingen voor je kunnen blijven maken: 5,- voor 5 jaar TIOH (meer mag natuurlijk ook!), we zouden het enorm waarderen. Check hier hoe dat kan. Je kunt ons ook indirect helpen, door ons bereik mee te vergroten. Volg onze socials en wijs ook muziek-liefhebbende vrienden op onze Facebookpagina en Instagram! We hebben ook een wekelijkse nieuwsmail. Alvast bedankt!

Wijde broeken

“Op school vielen me steeds vaker mensen op die anders gekleed waren in wijde broeken en afwijkende outfits. Ik was benieuwd en stapte op hen af om te vragen welke stijl daarbij hoorde. Het bleken ravers te zijn. Ze vertelden enthousiast over de feesten die ze bezochten en de drugs die daarmee gepaard gingen. Die drugs zag ik op dat moment echter niet zitten. Ik dronk inmiddels wel een stevig biertje.”

Diep gat

“Na de middelbare school viel ik even in een diep gat. Al mijn vrienden gingen door het hele land studeren en ik bleef op Queens College in New York hangen. Daar was ik aan een studie psychologie begonnen die ik overigens nooit heb afgemaakt. Ik vond het maar saai en raakte bijna depressief.” 

NASA-feest

“Gelukkig waren nog twee ravevrienden in de stad overgebleven en met hen ging ik in 1995 naar een NASA-feest. Ik wist niet wat ik meemaakte! We belandden in een lange rij voor een anoniem gebouw met een deur. Er was geen uithangbord of ander teken te bekennen dat het zich hier om een feest handelde. Ik was gewend dat iedereen zich voor het stappen opdofte, maar de mensen in deze rij leken zo van de skatebaan te zijn weggelopen. Ze waren allemaal zo nice, zo relaxed en zo cool.”

Openluchtfeestjes

“Eenmaal binnen hoorde ik voor het eerst drum & bass. Het verbaasde mij compleet! Volgens mij draaide dj DB. Ik was echt geschokt, maar dan op een goede manier. Het geluidssysteem in deze underground club was fantastisch, next level! De subwoofers! Zoiets had ik nog nooit gehoord. Ik stond vervolgens elk weekend in clubs.”

“Mijn twee vrienden hadden niet altijd zin om mee te gaan. Hierdoor maakte ik contact met andere clubgangers. Zo belandde ik weer bij een dj-crew die allemaal openluchtfeestjes voor twee- of driehonderd man gaven, ook onder viaducten, maar toch meestal legaal. Van 1995 tot 2000 mocht ik bij hen wel eens een setje doen. Vanaf 1997 was ik daarbij vooral met techno bezig en in 1999 ben ik zelf gaan produceren.”

Satellite

“In die periode werkte ik bovendien bij de bekende platenzaak Satellite in New York. Daar heb ik mezelf vanuit de nachtdienst omhoog gewerkt tot assistent techno inkoper. Via die baan ben ik in 2000 in Miami bij een optreden van Carl Cox geweest. Op de dansvloer ontmoette ik een paar jongens uit Kansas City. Toen ze mijn naam hoorden, zeiden ze: “OMG, are you Agent Orange? We willen je boeken!”

Off naar Kansas City

“Zo komen we bij de eerste gig waarvoor ik niet alleen werd betaald maar ook nog eens door de organisatie werd ingevlogen. Ik was off naar Kansas City. Overigens ging het ook hier om een groot feest in de buitenlucht. Volgens mij was het de parkeerplaats van een pub downtown KC. Ik denk dat er zo’n 350 mensen waren. Ook hier zag je vooral typische ravers met wijde broeken.”

Een minpunt was wel dat op een gegeven moment tijdens mijn set tien minuten de elektriciteit uitviel

Europese techno

“In die tijd was het ‘een ding’ om met drie decks te draaien. Ik had dus thuis uren geoefend om dit perfect onder de knie te krijgen. Dat was gelukt. Ik was achteraf heel tevreden. Een minpunt was wel dat op een gegeven moment tijdens mijn set tien minuten de elektriciteit uitviel. Slik. Uiteindelijk heb ik in die tien minuten echter een superleuk gesprek gehad met een paar gasten op de dansvloer. In die tijd draaide ik vaak Europese techno van onder anderen Marco Bailey en Tom Hades.”

Vegetarisme

“Ik stond voor Chris Liberator op de line-up. De andere dj’s waren lokale talenten. Na dit optreden heb ik nog even met Chris rondgehangen en zijn we wat gaan eten. Het gesprek wat we toen voerden, luidt het begin in van mijn weg naar vegetarisme. Op dat moment dacht ik niet dat het mogelijk zou zijn: geen vlees meer eten. Inmiddels doe ik dat allang niet meer en probeert mijn vrouw me tot veganisme over te halen maar ik hou te veel van mijn eitje.”

“Na Kansas City en via mijn werk voor Satellite kreeg ik op den duur steeds meer gigs en stond ik elk weekend wel ergens te draaien. Ik ben op veel plekken in de Verenigde Staten geweest en heb in Nederland, België en Frankrijk gedraaid.” 

Craziest shit

“Mijn inspiratiebronnen zijn sowieso Todd Terry en Louie Vega. Voor de millenniumwisseling ben ik met een paar vrienden naar het New Years Eve-feest Celebrations in Montreal (Canada) gegaan. Daar zagen we John Aquaviva, Jeff Mills en Richie Hawtin. Vooral Jeff Mills raakte me. De craziest shit die ik ooit heb gehoord! Fantastisch!”

Mentaal en muzikaal

“Wat ik inmiddels heb geleerd, is dat je als dj altijd op alles voorbereid moet zijn, zowel mentaal als muzikaal. Een tip die ik aspirerend talent wil meegeven is: werk altijd harder dan the next guy en wees bereid om in de booth te zweten! Anders doe je het niet goed. Een ander belangrijk advies is om de zakelijke kant van je carrière te overzien. Ik was altijd 100% gefocust op gigs en mijn muziek en verloor de businesskant wel eens uit het oog. Nu lukt het allemaal wel, maar ik had er eerder mee kunnen beginnen.”

“Normaliter komen mijn vrouw dj Becka en ik deze maand naar Nederland voor het Amsterdam Dance Event. Het is verdrietig dat het dit jaar niet kanOur family lives there! Gelukkig zit ik niet stil. Komende maand komt een EP genaamd ‘Business Techno & Tapas’ van me uit op het label Elevate van Pig & Dan. Bovendien start ik volgende week met mijn eigen YouTube kanaal Orange Rewind.” 


Agent Orange

Facebook
Soundcloud
Instagram

Meld je aan voor de nieuwsbrief

en krijg elke week het laatste dancenieuws rechtstreeks in je mailbox!

Je kan je op ieder moment afmelden voor de nieuwsbrief door op de link onderaan de nieuwsbrief te klikken.
We gebruiken Mailchimp als ons e-mailmarketingplatform. Wanneer je op Subscribe drukt ga je er mee akkoord dat je informatie met Mailchimp wordt gedeeld.
Marceline Geelen
Marceline is een doorgewinterd dance journalist. Zo heeft ze inmiddels meer dan tweehonderd (inter)nationale dj’s gesproken over hun debuut. Haar persoonlijke muzikale voorkeur gaat uit naar techhouse, deephouse en classics.
- Advertisment -

Must Read

DANCE & DRUGS – de politiek: Maakt regulering een kans?

0
Links versus rechts, realisme versus idealisme. De polarisatie maakt een zinnig publiek drugsdebat haast onmogelijk. Voor- en tegenstanders van het legaliseren van harddrugs lijken zich...