woensdag, november 25, 2020
Home Music House My First Gig: Lie-Dope

My First Gig: Lie-Dope

-

Elke dj weet het nog goed: de eerste keer draaien buiten de veiligheid van het eigen slaapkamertje en plots voor een publiek staan – hoe klein of groot dan ook. Wel of geen voorbereiding, en hoe zat het met de zenuwen? Velen zijn met vinyl begonnen, tallozen hebben zich door de jaren heen ook de digitale wereld eigen gemaakt en ‘are still going strong’. Deze week in de serie MY FIRST GIG: de Nederlandse Merijn Lie aka dj Lie-Dope. “Het was niet te vergelijken met thuis en wel tien keer harder werken.”

“Ik ben in een muzikaal gezin opgegroeid. Mijn ouders hebben allebei bij het Nationaal Ballet gedanst en mijn zus is ook veel met ballet, stijldansen en muziek bezig. Ook al had ik er geen zin in, ik moest toch mee naar de balletopvoeringen. Mijn vader werkte destijds bij de Amsterdamse Stopera en kon gemakkelijk naar alle voorstellingen. Op vrijwillige basis vergezelde ik hem toen geregeld naar het ballet of een opera. Je kunt dus wel zeggen dat ik een goede culturele opvoeding heb gehad.”

Radio Sjuul

“Als tiener luisterde ik bovendien veel naar de radio. We woonden tot 1986 in Amsterdam waar je talloze radiopiraten had. Een van mijn favorieten was Radio Sjuul. Daar kwam veel hiphop en elektro voorbij. De termen zeiden me op dat moment niet zoveel, maar ik wist wel dat deze muziek me aansprak. Later ben ik de oude import-disco zoals de SOS Band en René & Angela ook gaan waarderen.”

Bussum

- Advertisement -

“Vanaf mijn achtste of negende ging ik zelf cassettebandjes maken. Zo probeerde ik zelf radio te maken en dj te zijn. In 1986 verhuisden we naar Bussum en dat vond ik wel lastig. Ik had moeite met het afscheid van mijn vrienden en de piratenzenders. Wat bleek: gelukkig hadden ze in Bussum ook radiopiraten.”

Human beatboxing

“Wat vinyl betreft, was mijn elfde verjaardag wel een keerpunt. Dat was de eerste keer dat ik platen voor mijn verjaardag vroeg. Mijn vinyl was hiphop van de Fat Boys. Zij deden veel aan human beatboxen en dat vond ik supergaaf. Rond mijn dertiende, ergens eind jaren tachtig, kwam ik onder meer via schoolfeestjes in contact met house. Ik ging toen ook al regelmatig naar de Free Record Shop. Daar kocht ik onder meer de compilaties van Turn Up The Bass, alleen al omdat de termen ‘acid house’ en ‘new beat’ op de hoes stonden.”

Zo ontstond het gevoel: ‘dit wil ik ook proberen’

Kleine feestjes werden gegeven vanuit het Bazelpaleis (Lie-Dope zijn slaapkamer en voorkamer)

Blackbeat

“Ik ben al sinds 1991 verwoed verzamelaar van vinyl. Meestal ging ik naar de Amsterdamse platenzaak Blackbeat om maxi-singles met house te zoeken. Met mixen was ik echter nog niet bezig. De aanzet daarvoor is gegeven toen ik in 1993 bij een straatventer twee gekopieerde cassettebandjes kocht, eentje van Carl Cox en eentje van LTJ Bukem. Die sets maakten een enorme indruk op me. Ik hoorde breakbeat en jungle, echt superspeciaal. Die cassettes heb ik vervolgens grijs geluisterd. Zo ontstond het gevoel: ‘dit wil ik ook proberen’.”

Timemachine

“Qua uitgaan, kun je wel zeggen dat ik een laatbloeier ben. Mijn eerste echte clubervaring was pas in 1994. Ik was nog net geen achttien en ging met wat Amsterdamse vrienden mee naar DJ Pers avond Timemachine in De Melkweg. Mijn vrienden waren net wat ouder en doorgewinterder. Ik had nog nooit geblowd en die avond kwam op een gegeven moment een joint voorbij. Slechts drie trekjes waren genoeg om mijn een hele poos akelig stoned te maken. Ik ging nog net niet out maar het duurde wel even tot ik er weer bij was. Uiteindelijk heeft die avond wel stevige indruk op me gemaakt.”

Breakbeat

“Later dat jaar ben ik nog eens naar De Melkweg gegaan, dit keer zonder joint. Ik heb vervolgens de hele nacht door gedanst. Wat vond ik het te gek! JP mocht toen een korte opening doen en die maakte eveneens indruk. Ook heb ik niet lang daarna Orbital in Paradiso gezien. Uiteindelijk ben ik echter fervent liefhebber van breakbeat en jungle.”


Voordat je verder leest…

This Is Our House bestaat 5 jaar. Hopelijk waardeer je onze content. Die is gratis maar niet goedkoop. Journalistiek is vakwerk. De inkomstenbron om die uit te financieren is door de coronacrisis echter flink aangetast. Steun ons daarom, zodat we mooie dingen voor je kunnen blijven maken: 5,- voor 5 jaar TIOH (meer mag natuurlijk ook!), we zouden het enorm waarderen. Check hier hoe dat kan. Je kunt ons ook indirect helpen, door ons bereik mee te vergroten. Volg onze socials en wijs ook muziek-liefhebbende vrienden op onze Facebookpagina en Instagram! We hebben ook een wekelijkse nieuwsmail. Alvast bedankt!

Pitch

“Mijn gear bestond op dat moment alleen uit een eenvoudige platenspeler zonder pitch en een cd-speler. Ik kwam er niet uit hoe ik nou die snelheid kon controleren. Volgens mij riep mijn vader op een gegeven moment dat ik een platenspeler met pitch nodig had dus moest die er komen. De eerste kreeg ik in ’94 of ’95 van de ex-vriend van mijn zus. Die sloot ik vervolgens aan op mijn mengpaneeltje en met een cassettedeck kon ik zo bandjes maken.”

“Om aan de muziek te komen, kocht ik verzamelaars op cd en maxi’s op vinyl. Al mijn geld ging op aan platen. Het ging zelfs zo ver dat ik in 1994 in mijn up naar Londen ging om daar import te kopen. Ik had een behoorlijke verzameling. Mijn tweede pick-up kocht ik vervolgens tweedehands. Vervolgens ging ik thuis veel oefenen en natuurlijk nam ik alles op cassette op. Ik merkte dat door het oefenen, de mixjes steeds beter gingen. Ik begon me af te vragen of ik er misschien meer mee kon doen.”

Einzelgänger 

“Ik ben nogal een einzelgänger en bezocht vaak junglefeestjes in mijn uppie of met twee maatjes van de voetbalclub. Zij waren niet zo into de muziek maar vonden het wel leuk om af en toe mee te gaan. In 1997 waren er steeds meer jungle- en drum & bass-feestjes. Als je vaker ging, zag je steeds dezelfde mensen en zo leerde je ook hier en daar iemand kennen. Als je een lidmaatschap nam, moest je je fotootjes opsturen en dan kreeg je adresgegevens van de organisatie. Handig! Een van die promotors was Fresh. Zij organiseerden events in het Amsterdamse Repetitiehuis.”

Ik vond deze gig zelf zo ontzettend slecht dat ik het draaien op feesten toen niet heb doorgezet

Stoute schoenen

“Aan het eind van de zomer van 1997 trok ik de stoute schoenen aan en stuurde een bandje naar Fresh. Binnen een week kreeg ik al antwoord. Ze waren geïnteresseerd! Ik was aangenaam verrast en direct superzenuwachting. Mijn gig stond op 1 oktober 1997 in het Repetitiehuis gepland. De promotor zat in die periode echter in een soort verhuisfase naar club Mazzo aan de Rozengracht. Uiteindelijk mocht ik daar dus mijn eerste gig voor publiek doen! Niet de eerste de beste plaats, dus dat deed me wel wat.”

Even wennen

“Ik stond als tweede dj op de line-up en had me tot in de puntjes voorbereid. Ik wilde daar het liefst precies hetzelfde draaien als ik thuis deed. Not! Het begon er al mee dat ik gewend was aan oude belt-drive platenspelers en hier stonden uiteraard twee Pioneers met direct-drive. Die werkten volslagen anders dan mijn decks. Ik zei nog tegen de organisator: ‘Oef, dit is wel even wennen’. Hij lachte en antwoordde: ‘Ja man, dat is goed voor je’. Slik. Het was dus niet te vergelijken met thuis en wel tien keer harder werken.”

Zelfvertrouwen

“Gelukkig ging het na enkele platen wel oké. Mijn handen trilden steeds minder en ik durfde wat meer met het geluid en de platen te spelen. Wat me zelfvertrouwen gaf, was dat een bezoeker met een duimpje omhoog reageerde toen ik aan het begin van mijn set al een wat oudere track uit 1994 draaide, You Don’t Know van Dillinja.”

“Bovendien zag ik mijn matties huppelend voor de booth genieten. Dat is een beeld wat ik nooit zal vergeten. Gelukkig liep de zaal snel vol en heerste er een gezellige sfeer. En niet onbelangrijk, iedereen danste! Af en toe spiekte ik namelijk voorzichtig even van de booth omhoog en zag dat de crowd genoot. Achteraf was ik dus best tevreden.”

Horrorset

“Dezelfde organisatie vroeg me voor een feest op 10 oktober in De Melkweg. Dit werd helaas echter een horrorset voor mij. Alles wat mis kon gaan, ging mis. Nee, dat zeg ik niet alleen omdat ik zelf mijn grootste criticus ben. Het was echt zo! De dj voor me had namelijk de monitor uitgezet voordat ik begon. Daar kwam ik helaas pas op driekwart van mijn set achter. Ik heb dus maar een kwartier met monitoren aan gedraaid en de rest op het geluid van de zaal gedaan. Ik vond deze gig zelf zo ontzettend slecht dat ik het draaien op feesten toen niet heb doorgezet.”

Bazelpaleis en Club Nellestein

Ik vond het niet prettig meer om voor een publiek te staan en ging lekker thuis aan de slag. Zo gaf ik zelf kleine feestjes in het Bazelpaleis (mijn slaapkamer en voorkamer). Vanaf 2007, toen ik weer in Amsterdam ging wonen, stream ik sets onder de naam Club Nellestein. Natuurlijk bezocht ik wel nog feesten. Ik ging geregeld in mijn eentje naar Londen om daar uit te gaan. Het bloed kruipt echter toch waar het niet gaan kan, dus vanaf eind 2018 draai ik weer op feesten. Die eerste twee gigs na mijn pauze waren bij de eerste Lang Zal Je Raven in Sociëteit Sexyland en op de Winter of Love op Thuishaven.”

“Ik was nog steeds wel zenuwachtig hoor, maar beide sets verliepen best goed. Ik heb er in ieder geval veel positieve feedback op gekregen. In 2019 heb ik het draaien op feesten doorgezet. Zo heb ik op alle Lang Zal Je Raven edities gedraaid en op Bam Bam in de Melkweg. Gelukkig verliep deze set in de Melkweg wel goed, zodat ik daarmee de “horrorset” van 1997 heb rechtgezet. Daarnaast heb ik op het Patterns Festival op Almere Strand gedraaid en op diverse kleine feestjes in en rond Amsterdam.”

“Begin 2019 werd ik door Theo Heijnis gevraagd of ik een eigen wekelijkse show van twee uur wilde doen op de zender Amsterdam Most Wanted. Daar heb ik natuurlijk meteen ja op gezegd. Mijn wekelijkse Monday Breakbeat Sessions shows op AMW lopen ondanks corona gelukkig gewoon door. Het is jammer dat voor publiek op een event draaien even niet tot de mogelijkheden behoort. Misschien dat in 2021 er weer zicht is op feestjes. Tot die tijd ben ik blij dat ik iedere week mijn ding bij de radio kan doen.”


Lie-Dope

Facebook
Mixcloud
Partyflock

- Advertisement -

Meld je aan voor de nieuwsbrief

en krijg elke week het laatste dancenieuws rechtstreeks in je mailbox!

Je kan je op ieder moment afmelden voor de nieuwsbrief door op de link onderaan de nieuwsbrief te klikken.
We gebruiken Mailchimp als ons e-mailmarketingplatform. Wanneer je op Subscribe drukt ga je er mee akkoord dat je informatie met Mailchimp wordt gedeeld.
Marceline Geelen
Marceline is een doorgewinterd dance journalist. Zo heeft ze inmiddels meer dan tweehonderd (inter)nationale dj’s gesproken over hun debuut. Haar persoonlijke muzikale voorkeur gaat uit naar techhouse, deephouse en classics.
- Advertisment -

Must Read

DANCE & DRUGS – John van den Heuvel: ‘Legaliseren is geen...

De polarisatie in het Nederlandse drugsdebat is compleet. Op rechtsachter een CDA-minister die minder festivals wil en 'gebruikende' partypeople medeschuldig acht aan drugscriminaliteit. Linksbuiten...