maandag, november 30, 2020
Home Music House Marcel Woods wordt weer Marcel Scheffers

Marcel Woods wordt weer Marcel Scheffers

-

Ruim een jaar geleden stopte hij met zijn actieve carrière als Marcel Woods, de dj/producer. Marcel Scheffers (zijn echte naam) wilde zich volledig toeleggen op zijn boekingskantoor 2-Dutch, bekendste paard van stal Showtek en de met dit duo te realiseren Muziekfabriek in Eindhoven. En vooral: om meer tijd voor zijn naasten te hebben. Al wilde het wrange toeval dat hij onlangs in korte tijd twee van hen – zijn vader en broer – verloor.
Marcel Scheffers

Op 1 oktober spraken we hem voor het eerst voor dit verhaal. Een uitgebreid interview met een content man in zijn nieuwe ‘koninkrijk’, dat bijna ten doop gehouden zou worden.

Een complex met daarin onder meer zijn boekingskantoor 2-Dutch en De Muziekfabriek in Eindhoven, als studio- en muziekbolwerk de vleesgeworden nieuwe carrière van Marcel Scheffers.

- Advertisement -

Die was in de plaats gekomen voor de actieve loopbaan van dj/producer Marcel Woods, zijn alias. De artiest die – cirkel rond – de week erop wél weer eens zou optreden met classics-platen op Memorylane in het Klokgebouw.

Dramatisch ongeval

Enkele dagen daarvoor zouden we dan ook publiceren. Het lot bepaalde anders.

Enkele dagen na het interview kwam zijn broer om het leven bij een auto-ongeluk op de A2 bij Maarheeze. Zijn 13-jarige zoon die bij hem in het busje zat, een van zijn 3 jonge kinderen, bleef ongedeerd.

‘Elkaar zo goed mogelijk steunen. En op z’n tijd wat afleiding zoeken’

Het annuleren van zijn optreden op Memorylane en de opening van de Muziekfabriek waren – naar omstandigheden – nog makkelijke hobbels om te nemen in de inktzwarte periode die aanbrak. Woorden schieten, zoals zo vaak de laatste tijd, te kort. Hij zegt het tijdens een tweede gesprek, enkele weken na het dramatische ongeval.

“Mijn moeder en de vrouw van mijn broer en zijn kinderen, zo jong nog, die gaan helemaal door een hel. Ze reden in de auto achter hem toen hij verongelukte. Ze hebben alles zien gebeuren.”

Afgelopen zomer verloor hij ook zijn vader al. “We hebben het flink voor onze kiezen gehad. Maar je doet er niks aan. Alleen elkaar zo goed mogelijk proberen te steunen. En op z’n tijd toch maar wat afleiding zoeken in werk.”

Carrièreswitch

Het wrange is dat hij dat werk juist anders ingericht had, om er meer voor zijn naasten te zijn. Marcel Woods werd weer vooral Marcel Scheffers.

Na jarenlang wereldwijd als dj/producer on the road te zijn geweest legde hij zich nu in Eindhoven toe op zijn boekingsbureau 2-Dutch, bekendste paard van stal Showtek en de samen met dit duo te realiseren Muziekfabriek.

Muziekfabriek Eindhoven
Een van de 3 studio’s in De Muziekfabriek in Eindhoven. Foto’s: 2-Dutch

Afgelopen zomer werd daar, in hartje Eindhoven, de eerste van 3 studio’s in gebruik genomen, ontwikkeld door top-studiobouwer Mischa Jacobi. Voor ons eerste gesprek kregen we een rondleiding door de hypermoderne, ultra-zuiver klinkende klank-kamers.

Marcel, op de hem typerende Brabantse manier, relativerend: “Je kunt er zo veel toeters en bellen in hangen als je wil, maar het draait om het geluid. En dat is helemaal state of the art.”

Jacobi is van oorsprong speaker- en monitorbouwer. “Maar die komen niet altijd tot hun recht, het is altijd maar de vraag waar ze komen staan. Dus is hij gaan denken: wat als ik de ruimte nou eens om de speakers gaan bouwen? Met als gevolg dat de sweet spot, de plek met het ideale geluid die je normaal maar op één specifieke positie vindt, hier overal is. Het klinkt bizar goed.”

 

In mei 2014 kondigde je in een emotionele post het einde van je actieve dj-carrière aan. Al een moment spijt gehad?

“Nee, bizar genoeg niet. Ik had me nota bene ingedekt, want ik kondigde in die post aan terug te komen met een classics-concept. Ik was echt bang in een zwart gat te vallen. Maar dat is totaal niet gebeurd.

“Laatst had ik weer een boeking in Ierland, ik zat anderhalve week lang op te zien tegen het vliegen. Niet dat ik dat vroeger zo geweldig vond, maar het was routine, hoorde erbij. Ik voelde me ook heel gezegend om zoveel van de wereld te zien.”

‘Na een optreden heb ik geen zin meer in  mensen om m’n nek’

“Neem nu bijvoorbeeld de vluchtelingenproblematiek. Ik vind het heel belangrijk dat dat wordt opgelost, als je zo veel reist wordt die grote wereld opeens héél klein, leer je mensen kennen in alle uithoeken van de wereld. Voor mij zou er ook geen grens moeten zijn die iemand tegenhoudt om ergens anders zijn geluk te zoeken.”

“Hoe graag ik dit ook altijd gedaan heb, vooral tegen alle randzaken ben ik enorm op gaan zien. Reizen, maar ook al die publiciteit. Het draaien zelf is nog steeds geweldig, maar zodra je die koptelefoon in je tas stopt wil ik tegenwoordig naar de uitgang. Ik heb geen zin meer in allerlei mensen om m’n nek.”

 

Je schreef dat je teveel badges was gaan dragen. Was die met ‘Vader’ erop de belangrijkste?

“Ja, absoluut. Mijn vrouw is 11 jaar jonger. We hebben kinderen lang uitgesteld. Toen we er eenmaal voor wilden gaan, zei ik altijd: ik pak doordeweeks wel een dag vrij.”

“Maar uiteindelijk is dat met zo’n kantoor niet te doen. Het was heel de week werken, op vrijdagmiddag het vliegtuig in en zondagmiddag weer thuis. Dat ging er niet meer in.”

“De grootste reden daarna was het feit dat ik manager/boeker was van een bedrijf van een aantal artiesten waar ik er zelf ook een van was. Ik heb letterlijk ruzie gemaakt met promotors over een van mijn jongens, om de week erna doodleuk met m’n tasje als artiest binnen te komen stappen. Moest ik ineens de gezellige Marcel Woods uithangen. Die verschillende petten zaten me echt dwars.”

Showtek
Showtek, ofwel de broers Sjoerd (l) en Wouter Janssen.

 

Je doelt vooral op je inspanningen voor Showtek, sinds hun breuk met hun vorige boekingskantoor Platinum?

“Er gebeurden daar inderdaad dingen die anders en beter konden. En ik zag vooral een Amerikaanse markt die op ontploffen stond. Dus heb ik samen met de jongens besloten ze daar weg te halen en het zelf te gaan doen.”

“Maar als Marcel Woods werd ik zo wel persona non grata binnen ID&T. Ik had op vele van hun Sensations, Trance Energy’s en Innercity’s gestaan maar werd plotseling niet meer geboekt. Later, toen ze zagen dat het kantoor en Showtek succesvol waren, is dat bijgedraaid. Maar het heeft m’n carrière een ontzettende knauw gegeven.”

‘De beste stap die ik als persoon en ondernemer heb gezet’

Je hebt er iets heel moois voor in de plaats gekregen toch? Van een kleine zolderkamer ging je naar een muziekfabriek, met 7 man in dienst.

“Ja, maar dat is stap voor stap gegaan. De ene keuze volgde op de andere. Het besluit om manager van Showtek te worden hield in dat er een ander boekingskantoor moest komen, in plaats van Platinum. Want het plaatje klopte destijds niet, hoe daar naar artiesten werd gekeken. Die zaten daar vooral om kaarten te verkopen voor events gelieerd aan het kantoor. Alternatieven waren er niet, Platinum had een monopolie.”

“En als ik A zeg, zeg ik ook B. Dan is er geen discussie en kies ik voor het gat van de deur, om het zelf te gaan doen. Tot op de dag van vandaag was dat de beste stap die ik als persoon en als ondernemer heb kunnen zetten. Maar ook voor Wouter en Sjoerd.”

“Ik weet nog dat ik voor het eerst sinds die aankondiging mijn mailbox opende, ik zat in Hong Kong. Hij was ontploft. Van alle kanten boekingen. Er stonden er misschien 3 à 4 shows vooruit geboekt, na dat weekend konden ze vol aan de bak met hun optredens.”

“Dus kwam er een hele hoop administratie bij, waar ik weer iemand voor aan moest nemen. Daarna kwamen er onder meer krachten voor media en publiciteit en voor de muziek.”

Showtek

 

Hoe gaat het nu met de jongens?

“Nu weer goed. Ze zitten lekker in hun vel en genieten er vol van. Maar dat is wel even anders geweest. Wat natuurlijk lastig is, is dat een carrière op een bepaald moment ontploft. Een monster wordt. Dan wil en verwacht iedereen ineens iets van je.”

“Voor je eigen verwachtingspatroon ga je de lat ineens ook veel hoger leggen. Als je 6 keer een nummer 1 op Beatport hebt gehad, dan wil je dat die zevende het ook wordt. Anders is de track in de ogen van anderen misschien wel mislukt.”

“Uiteindelijk hebben we er voor kunnen zorgen dat de jongens dat wel allemaal van zich af konden laten vallen. Nu draait het weer puur om de muziek, om wat ze zelf echt leuk vinden. En niet wat de massa wil. Het is leuk als de massa dat ook leuk vindt, maar je moet het daarom niet gaan maken.”

‘Doel van Showtek is, om met Wouter te spreken, een ‘legacy’ na te laten’

“Diep in hun hart willen die jongens vooral in de studio bezig zijn, muziek maken. Maar het optreden is nu onvermijdelijk en vraagt om een nieuw evenwicht.”

“Vorig jaar kwamen ze erachter dat ze 8, 9 maanden lang aan het toeren waren. Vakantie was er helemaal bij ingeschoten. En afgelopen augustus hadden ze 28 shows. Dan gaan dingen wat onmenselijk worden.”

“Natuurlijk is het geweldig om de wereld over te vliegen – tegenwoordig zelfs in een privévliegtuig – maar het is echt buffelen. Mensen vergeten soms wel eens dat je ontworteld wordt uit je sociale leven. Ze hebben hier hun familie en vrienden. Je doet elders heel veel op, maar je laat hier ook heel wat achter.”

 

Op social media tonen ze zich soms echt als familiemensen

“Sommige dingen zijn echt heilig voor ze. De verjaardag van hun vader, moeder en opa moeten echt geblokt worden in de schema’s.”

“Er zijn veel artiesten die heel duidelijk handelen naar het besef dat je in deze wereld met wat succes in een paar jaar financieel binnen kunt zijn. Maar geld is voor mezelf en voor Wouter en Sjoerd meegenomen, geen drijfveer om alles voor aan de kant te zetten.”

“Doel is, om in de woorden van Wouter te spreken, een ‘legacy’ na te laten, een erfenis. Over 30 jaar gedraaid worden op een belangrijke ceremonie. En ondertussen gewoon doen waar je zin in hebt.”

 

Je bent 2-Dutch destijds met Wouter begonnen. Wat is zijn rol nog?

“Qua organisatie en beleid trek ik de kar, Wouter heeft het daarvoor veel te druk. Maar op de achtergrond werkt hij wel als creatief directeur. Hij beslist mee over de samenstelling van het roster en over de invulling van de labels. Zeker wat betreft Skink, zijn eigen kindje. En als artiesten van buiten dat roster aankloppen met een nieuwe track, gaat hij met ze sparren.”

Muziekfabriek Eindhoven

 

Showtek gaat sky high, maar daarna volgt er een hele tijd niets en hebben jullie een boel opkomende namen. Is de rest van jullie stal ongeveer wat je ervan had verwacht?

“Het zijn twee heel verschillende leagues ja. Maar deze wereld zit tegenwoordig zo vol. Iedereen duikt maar op de eerste de beste gast die een talentvol plaatje uitpoept. Is dit de nieuwe Martin Garrix?”

“We zijn natuurlijk ook niet de enige speler. Zeker niet in Nederland, danceland bij uitstek. Er komt ook een hele hoop goede muziek uit en je moet heel snel handelen.”

“Wij hebben ook scouts, maar vinden het vooral leuk om jonge gasten te begeleiden en niet meteen veel te verwachten. Maar met de kennis en ervaring van Showtek hopen we een van de talenten ooit wel in hun voetsporen te krijgen.”

‘Jonas Aden is in ons roster een voorbeeld van hoe snel het kan gaan’

Tom Swoon uit Polen is zo iemand die het in zich heeft en onlangs zelfs in de DJ Mag Top 100 debuteerde, op plek 46. En we hebben onlangs nog een paar heel aardige artiesten getekend. Blinders, ook een jongen uit Polen, doet het heel goed, net als Jonas Aden uit Noorwegen.”

Jonas is een voorbeeld van hoe snel het kan gaan met iemand die nog zo pril is. Hij had nog geen officiële track uit, alleen een remix van A-Trak en een bootleg van Major Lazer’s ‘Lean On’. Meer niet. Maar die laatste ging compleet viraal op internet, waardoor er meteen al twee labels, een boeker en een publishing bedrijf aanklopten.”

“Vroeger, in mijn tijd als dj/producer, bouwde je carrière heel gestaag op. Met 5 à 6 tracks per jaar en doorlopend optredens werd je steeds een beetje groter en bekender. Nu kun je bijna letterlijk met één plaat de wereldtop halen. Absurd, niet alleen voor die jongens zelf, maar ook voor de bedrijven er omheen.”

Jonas Aden
Jonas Aden

 

Wat zijn je ambities met jullie Muziekfabriek?

“Wouter en Sjoerd zaten hiervoor ook al veel in de studio met andere artiesten. Tiësto kwam was al eens in Leende, en ook met David Guetta deelden ze de studio. Maar dat was steeds maar met één studio, waar je met drie man sterk maar aan één track zat te werken. Tegenwoordig moet je veel meer uit een samenwerking halen.”

“Tijdens hun reizen door Amerika kwamen ze in aanraking met een manier van werken die daar al erg gangbaar is. Je hebt daar grote complexen met studiobolwerken en productiehuizen, gerund door een topproducer. Die trekt producerstalent en bekende songwriters en vocalisten naar zich toe en gaat tracks en artiesten ontwikkelen. Die worden vervolgens vrijwel kant- en klaar aan labels aangeboden. Meerdere studio’s die vrijwel 24-7 bemand zijn.”

‘We willen talent aantrekken dat hier aan de slag gaat als Showtek er niet is’

“Zoiets willen we hier nu ook starten. Terwijl de een aan de gezamenlijke track werkt in de ene studio, kan een ander ernaast aan een remix gaan werken, en weer een ander aan een soloproject in de derde studio. Tussendoor komen ze steeds weer bij elkaar om te sparren en voor feedback. Aan het einde van de rit levert dat veel meer op.”

“Dat niet alleen, want Showtek is natuurlijk het merendeel van hun tijd op reis. We willen talent aantrekken dat hier aan de slag gaat als zij er niet zijn. Maar wel met hun content. Dus dat Wouter en Sjoerd ze vast met een top-line uit Amerika aan de gang zetten. Zo van: ga maar vast knutselen, over een week schuif ik weer aan en gaan we samen verder. Het is echt een creatief proces geworden met een boel creatievelingen bij elkaar.”

“Dat proces zijn we nu aan het opstarten. Nu staan de studio’s nog vaak leeg, straks moet er continu gewerkt worden. Maar niet zomaar door iedereen. Een dagdeel een studio huren om aan je solo-carrière te werken gaat hier niet. Is het ook veel te duur voor.”

“Het is echt bedoeld om met de content van de jongens aan de slag te gaan. En is natuurlijk ook al richting toekomst. Nu gaat het goed, maar wie weet houdt het ooit op. Of willen ze zelf iets anders. Dan hebben we dit hier mooi staan. En kunnen ze hier gaan produceren voor de Marco Borsato’s van Nederland. Of de Pitbulls van Amerika.”

Muziekfabriek

 

Daar noem je een iemand. Hier in huis geef je sinds kort ook ruimte aan Statement Agency, een boekings- en managementbureau met voornamelijk hiphop-artiesten als Fresku en Teemong.

“Ik vond dat ik, om credible te blijven, mezelf moest verbreden. Lieke de Boer (samen met Scheffers eigenaar van Statement en tevens vriendin van Fresku, red.) werkte hier al een tijdje op kantoor als boeker. Ik zag in haar een aantal grote kwaliteiten én een grote passie voor hiphop, waar ze haar roots in heeft. Zelf had ik daar tot voor kort echt helemaal niks mee.”

“Toch zijn we samen Statement Agency gestart, met Fresku zo’n beetje als enigee potentieel op het roster. Zijn teksten kwamen echt bij me binnen. Dat was op het moment dat hij nog elders zat en nog niet zo groot was, maar het leek me geweldig om hem samen met Lieke naar een hoger plan te brengen.”

 

Nu is hij zo’n beetje de Showtek van Statement?

“Hijzelf zal die vergelijking misschien niet leuk vinden, maar zo kun je het wel een beetje zien. We hebben nu het geluk dat hij ontploft. Maar onder hem zit een aantal talenten waar we ook veel geloof in hebben.”

“Sjoerd en Wouter richten zich natuurlijk in eerste instantie op de dance, maar hebben zelf ook een oorsprong in de hiphop en willen ook die kant opkijken. Maar ook andere richtingen.”

“Neem nou John Ewbank. Als ik tegen iemand zeg dat er een track van Showtek op het album ‘Duizend Spiegels’ van Marco Borsato staat (‘Breng jij mij naar huis?’, red.), kunnen ze het vaak niet geloven.”

Marcel Woods

 

Ondanks je besluit heb je toch nog behoorlijk wat gedraaid de laatste maanden. Kun je het niet loslaten?

“Nee hoor, de stekker gaat er nu echt uit. Wat mijn actieve carrière betreft dan. Met produceren was ik al gestopt, maar actief betekent wel ook: met de moderne muziek draaien. Op de hoogte blijven van de laatste releases.”

“Mensen onderschatten dat. Het is niet alleen het optreden, op vrijdagmiddag is het ook nog even snel de Beatport-charts checken, downloaden en op je SD kaart zetten. Op het laatst was ik dat echt aan het afraffelen. Ik had platen amper nog gehoord en ik drááide ‘m al. Dat je soms echt dáár achter de draaitafels ontdekt: wat een kutplaat eigenlijk.”

“Als ik dat allemaal nu allemaal schrap, blijft over: de dj. Die teert op muziek van vroeger. En dat kan nog steeds heel leuk en succesvol zijn. Zet mij ergens neer met al mijn tracks en ik doe het trucje. Maar ik wil me nu focussen op Nederland en haal de krenten uit de pap in het buitenland.”

“Feest van herkenning werkt altijd. In Nederland is dat voor mij persoonlijk ook extra leuk. Er komen een hoop vrienden en oude bekenden op af, al zal dat door alle gebeurtenissen straks ook erg emotioneel zijn. Maar rond die classics wil ik nu zelf een concept gaan ontwikkelen. Dan komt toch weer de zakenman in mij boven. Classics is iets wat het altijd leuk zal blijven doen.”

- Advertisement -

Meld je aan voor de nieuwsbrief

en krijg elke week het laatste dancenieuws rechtstreeks in je mailbox!

Je kan je op ieder moment afmelden voor de nieuwsbrief door op de link onderaan de nieuwsbrief te klikken.
We gebruiken Mailchimp als ons e-mailmarketingplatform. Wanneer je op Subscribe drukt ga je er mee akkoord dat je informatie met Mailchimp wordt gedeeld.
Mark van Bergen
Architect en Huisbaas. Schrijft sinds 2002 professioneel over elektronische dansmuziek en de partyscene. Interviewde zo vele groten en kleinen der aarde. Zijn boekdebuut 'Dutch Dance' (2013) werd bekroond met de Pop Media Prijs en kreeg een internationale opvolger (2018). Daarnaast schreef Mark (mee aan) boeken over Extrema, Awakenings en Thunderdome. Hij doceert over de dance-industrie op Fontys ACI.
- Advertisment -

Must Read

DANCE & DRUGS – John van den Heuvel: ‘Legaliseren is geen...

De polarisatie in het Nederlandse drugsdebat is compleet. Op rechtsachter een CDA-minister die minder festivals wil en 'gebruikende' partypeople medeschuldig acht aan drugscriminaliteit. Linksbuiten...